Agata Szepe
Moja przygoda z wycinanką żydowską zaczęła się mniej więcej 8 lat temu,
kiedy po raz pierwszy uczestniczyłam w warsztatach wycinanki w ramach festiwalu
Cymesy Kultury Żydowskiej w moim rodzinnym mieście – Gliwicach. Wcześniej,
stopniowo zaczęłam interesować się wybranymi aspektami kultury żydowskiej –
muzyką klezmerską, tańcami chasydzkimi. Jednak wycinanka to było wejście w
zupełnie nowy, nieznany świat. Nagle ze zdumieniem odkryłam, że dzięki kartce
papieru, ołówkowi i nożyczkom można stworzyć misterną kompozycje i nadać jej
znaczenie. Chyba to zdumienie nad faktem, że „da się” było impulsem i motywacją
do dalszego działania.
Najbardziej fascynuje mnie, jak w
wycinance forma nierozłącznie wiąże się z treścią, jest jej nośnikiem. Bogata
symbolika powoduje, że każdy element coś znaczy. Przeplatające się fantazyjnie
elementy, zabawy z perspektywą, nagromadzenie elementów do „granic możliwości
kartki”… Wszystko to sprawia wrażenie, jakby autorzy wycinanek usiłowali
opowiedzieć jak najwięcej o świecie, o jego złożoności, skomplikowaniu,
paradoksach. I o tym, co na tym świecie jest najważniejsze. Z tego powodu nie
tylko tworzę własne prace, ale też zbieram informacje na temat tej zapomnianej
formy sztuki: przedwojenne artykuły, informacje o twórcach i badaczach
wycinanki. Próbą systematycznego, encyklopedycznego gromadzenia tej wiedzy był
artykuł na temat wycinanki żydowskiej, napisany przeze mnie dla
angielskojęzycznej Wikipedii.
Od kilku lat współpracuję jako
wolontariusz z festiwalem artystycznym Slot Art Festiwal, organizowałam również
warsztaty wycinanki dla dzieci z okazji Światowych Dni Bibliotek. Moje
wycinanki były pokazywane w ramach Dnia Kultury Izraelskiej, organizowanego w
Gliwicach. W grudniu 2013 roku prowadziłam warsztaty wycinanki w Muzeum Historii
Żydów Polskich z okazji święta Chanuki.
Nowe możliwości rozwoju otwarły
się, kiedy od października 2012 roku w ramach Międzywydziałowych
Interdyscyplinarnych Studiów Humanistycznych swój główny kierunek zaczęłam
realizować w Instytucie Hebraistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Poznawanie języka hebrajskiego – zarówno współczesnego, jaki biblijnego
stało się dla mnie kolejną pasją. Pismo hebrajskie jest nieodłącznym elementem
tradycyjnej wycinanki żydowskiej. Dotychczas podchodziłam do niego dosyć nieśmiało,
ze względu na niedostateczną znajomość języka. W przyszłości mam zamiar
wykorzystać możliwości jakie daje w tworzeniu wycinanek.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz